(Had ik net een superlange blog geschreven, is ie vastgelopen… Dus ik heb een soortgelijk iets opnieuw getypt, maar ik denk dat er wat dingen missen…)
Met een vreemd gevoel in mijn maag keek ik naar de wedstrijd. Dit was echt spannend. Nederland in de WK-finale. Ja, ik met mijn 14 jaartjes jong heb er nog nooit een meegemaakt.
Het werd me al snel duidelijk dat deze scheids niet voor niets was uitgekozen. (Door een Spanjaard die de scheidsrechters uitkiest, hè.) De kaarten bleven komen, en vooral voor ons elftal. Bij de kleinste stoot of duw kon er geen waarschuwing van af.
En dan is er een mogelijk buitenspel, wordt er gescoord door Spanje, en heb je het gevoel dat je moet overgeven. Vervolgens wordt er geen corner gegeven wanneer een speler EN de keeper de bal aanraken voordat ie het veld uitvliegt.
Ja mensen, en dan klaagt de wereld over “het slechte en gemene spel van Nederlandâ€. Zijn ze jaloers dat zij niet zo ver zijn gekomen? Hebben ze gewoon niets om over te schrijven? Ze schrijven er in ieder geval niet terecht over, want Nederland heeft prima gespeeld.
En dan de kung-fu trap van De Jong, nou ja, dat gebeurd wel eens.
Na het eindsignaal bleven de tranen komen. Vooral toen ik de spelers zag, de een als versteend op de grond, de ander troostend, of juist boos. Zoveel emoties op het veld. (Dan had je nog de gestoord blije Spanjaarden) Echt vreselijk als je dat allemaal ziet.
Nederland heeft tot de laatste minuut gevochten. (en dan niet op de “slechte en gemene†manier) Het elftal speelde geweldig. En als de scheidsrechter gewoon eerlijk was, hadden we gewonnen. (Penalty’s hadden we dankzij onze Stekelenburg wel gewonnen)
Spanje had veel balbezit, alleen liet zoveel echte kansen liggen! (Robben ook, maar dat waren er dan maar twee.) Dus dat iedereen zegt dat Spanje het verdiend, is ook niet waar! Nederland verdiende het net zo veel.
Bij elke (beslissende) wedstrijd is er een winnaar, maar ook een verliezer. En dit keer waren wij de verliezer. Het is nou eenmaal zo. En ooit, misschien wel over nog eens 32 jaar, winnen wij die beker.
Ik wil gewoon zeggen dat ik vreselijk trots ben, dat Nederland het weer zo ver heeft geschopt. (Oké, flauwe woordgrap.) En elke speler heeft zijn best gedaan. Het is geweldig om naar de wedstrijden van Oranje te kijken. (En dan zelf ook helemaal in het oranje.) Ik heb geschreeuwd en aangemoedigd tot de laatste seconde, dus ik vind dat ik mijzelf wel een goede supporter mag noemen.
Hoeveel iedereen ook zeikt over het Nederlandse elftal, ik ben trots.
(Dan zal ik maar geen sad foto erbij plaatsen, maar eentje van ons mooie elftal!)